لینک مرتبط: نه لاریجانی، نه حداد (قسمت اول)

چرا باید به گزینه ای همچون «مرتضی آقا تهرانی» برای ریاست مجلس آینده فکر کرد؟
***
روی سخن این نوشته، دوستانی هستند که ترجیح می دهند رئیسِ مجلس آینده، جناب «غلامعلی حداد عادل» باشد وگرنه در نامطلوب بودنِ ادامه ریاست جناب «علی لاریجانی» بر مجلس، بحثی نیست و به آن نمی پردازم. فرض هم این است که این دوستان، برای ریاست جمهوری سال ۱۳۹۲، به گزینه هایی به جز جناب «محمدباقر قالیباف» می اندیشند. بنابراین در اینجا با آنها که قالیباف، گزینه مطلوبشان برای ریاست جمهوری سال آینده است، بحثی نداریم. لب سخن بنده این است که شواهد و قراین حکایتگرند که:
«ریاستِ جناب حداد عادل بر مجلس، بیشتر از همه، مطلوبِ حلقه ای است که خود را شش سال است برای به ریاست جمهوری رساندن قالیباف آماده می کند و به نظر می رسد که خودِ جناب حداد هم در میان اصولگرایان، بیشتر از همه به این حلقه گرایش دارد. از این رو ریاست حداد بر مجلس، بخشی از پازلی است که در سال ۱۳۹۲، رئیس جمهور شدن قالیباف آن را کامل می کند.»
برخی از شواهد و قراین در تایید ادعای بنده:
۱- نقش پررنگ حداد عادل در متقاعد کردن شورای شهر تهران برای به شهرداری رسیدن قالیباف
۲- نوشابه بازکردنهای مکرر و دو جانبه جنابِ حداد و اعضای این حلقه برای یکدیگر (در اینجا صرفا زاکانی – رئیس ستاد انتخاباتی قالیباف در سال ۱۳۸۴- و فدایی را از این حلقه می توانم نام ببرم و اهل اشارت، کم و بیش مابقی اعضا را می توانند بشناسند. به عنوان نمونه ای از این نوشابه باز کردنها به این جمله از دکتر حداد عادل در اسفند ۱۳۹۰ در مورد زاکانی اشاره می کنم: دکتر زاکانی به معنای واقعی کلمه نماینده مردم است.)
۳- عضویت فریدالدین حداد عادل (پسر جناب حداد) در تیم رسانه ای قالیباف و حلقه حامی قالیباف (فریدالدین ، در هفته نامه پنجره، جانشین زاکانی – مدیرمسئول- است. او همچنین عضو شورای سیاست گذاری همشهری جوان است.)
فریدالدین حداد عادل، همچنین،‌ عضو هیئت موسس و عضو شورای مرکزیِ حزب علیرضا زاکانی موسوم به «جمعیت رهپویان انقلاب اسلامی» است. حزبی که در کنگره اخیر آن، پدر او به عنوان سخنران ویژه حضور داشت.
۴- عضویت جناب حداد در فهرستِ «جبهه متحد اصولگرایان»، جبهه ای که کاندیدای مورد حمایتش در قم، «جناب علی لاریجانی» بود! (یعنی حمایت همزمان از دو کاندیدای مطرح و رقیب برای ریاست بر مجلس!) به هر حال، لابد تنظیم کنندگان این فهرست که حاضر نشدند امثال جناب «مرتضی آقاتهرانی» را در فهرست خود جای دهند، حداقلها و پتانسیلهایی را در جناب حداد تشخیص داده اند که ایشان را شایسته حضور در فهرستشان کرده است.
۵- مطرح شدن ایده «به صلاح نبودن ریاست دو برادر بر دو قوه» (که به معنی نه گفتن به ریاست لاریجانی بر مجلس است) از زبان «حسین فدایی» و در سایت «م».
روشن است که نفی ریاست لاریجانی توسط این حلقه، به معنی اثبات ریاست حداد است نه گزینه ای دیگر. در مورد وابستگی سایت «م» به کانونی خاص، شایعاتی وجود دارد که به دلایلی برای بنده باورپذیر است. به عنوان مثال این سایت توسط دو تن از خواهرزاده های جناب «م ن» اداره می شود که یکی از آنها مدیر داخلی «هفته نامه ص» (به مدیرمسئولی جناب م ن) نیز بوده است و اگر از خود ایشان سئوال کنید انکار نمی کنند که هفته نامه شان (که بنده از مشتریان پر و پاقرصش بودم) در زمان حیات خود، چند بار با کمک مالی «…» از تعطیلیِ ناشی از مشکلات مالی نجات پیدا کرد.
«…»، مجموعه ای است که به صورت معمول، طبیعی و مشروع، از جریانات فرهنگی انقلاب اسلامی حمایت می کند و در همین چهارچوبِ مشروع و ارزشمند هم بوده است که به هفته نامه «ص» کمک می کرده است، اما از آنجا که اعضای حلقه مورد اشاره بنده، در دل «…» جای دارند، محتمل است که از دل آنگونه ارتباطات رسانه ای، به صورت شخصی و باندی نیز ارتباطاتی شکل بگیرد. و محتمل است که اینگونه ارتباطات در قالب سایت «م» ادامه یافته باشد.
ضمنا حمایت از ریاست حداد عادل بر مجلس به شکلی که تعریض به احکام رهبری را هم در دل خود داشته باشد (به صلاح نبودن ریاست دو برادر بر دو قوه)، خود به تنهایی می تواند قرینه دیگری بر پشتگرمی این دوستان به کانونی پرنفوذ و به عبارت دیگر، حلقه مورد نظر بنده باشد.
البته پاره ای شواهد و قراین دیگر نیز به ذهن حقیر رسیده است که مطرح کردن آنها را به صلاح نمی دانم. لب کلام اینکه گرچه، حذف علی لاریجانی از ریاست مجلس، خود گامی به جلوست و ریاست جناب حداد عادل نسبت به ریاست جناب لاریجانی ارجحیت دارد (به خصوص به خاطر ویژگیهای شخصیتیِ مثبت خود جناب حداد در قیاس با جناب لاریجانی) با این حال خوب است دوستان اصولگرا از نوع جبهه پایداری، توجه داشته باشند که ریاست حداد، در عین حال، بیشتر از همه، مطلوب حلقه حامی قالیباف است. حلقه ای که از روی سوابقش و نیز از روی شواهد و قراین می توان حدس زد که برای به کرسیِ ریاست نشاندن قالیباف در سال آینده، از اتهام زنی، لکه دار کردنِ حیثیت اشخاص و جریانها، قلع و قمع کردن منتقدان و رقیبان، استفاده تبلیغاتی از تریبونهای عمومی و هزینه کردن میلیاردی از منابع مالیِ مبهم، هیچ ابایی ندارد. اگر برای چنین وضعیتی آماده اید و یا حاضرید و می توانید در مورد آن با جناب حداد عادل اتمام حجت کنید و به توافق برسید، بسم الله! وگرنه چه دلیلی دارد که برای ریاستِ کسی همچون جناب «مرتضی آقا تهرانی» (به عنوان مثال) بر مجلس تلاش نمی کنید؟

پی نوشت: مطلب فوق را بیشتر به خاطر مسئولیتی که عبارتِ «ادامه دارد» در انتهای قسمت قبلی اش بر عهده ام می گذاشت نوشتم وگرنه اصلا حس و حال نوشتنش را نداشتم. اول به این دلیل که فعلا توی مود سیاست ورزی در این حد نیستم و دوم به این دلیل که حسی به من می گوید که «علی لاریجانی»، بالا نشین است و آدمی نیست که حاضر باشد آن پایین، خارج از جایگاه ریاست مجلس و در کنار و ردیف اکثر نمایندگان مجلس بنشید و همینکه دوباره کاندیدای مجلس شده است از تضمین شدگی ریاست دوباره اش بر مجلس حکایت می کند. به عبارت دیگر، تمام این بحثها، کم و بیش، کشک و باد هوا است و قیچی برادران لاریجانی کمافی السابق و بلکه برنده تر از قبل به کارش ادامه خواهد داد.

نتایج نظرسنجی از خوانندگان وبلاگ آرمانشهر در مورد انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۹۲ که از روز ۱۸ فروردین شروع شد و امروز به پایان رسید از این قرار است. از مجموع ۱۲۶۹ رای به ترتیب آرا:
۱- سعید جلیلی، ۴۱۹ رای، معادل ۳۳ %
۲- اسفندیار رحیم مشایی، ۴۱۱ رای، معادل ۳۲٫۳ %
۳- سید محمد خاتمی، ۱۲۲ رای، معادل ۹٫۶ %
۴- علی نیکزاد، ۹۸ رای، معادل ۷٫۷ %
۵- محمدباقر قالیباف، ۸۰ رای، معادل ۶٫۳ %
۶- کامران باقری لنکرانی، ۶۸ رای، معادل ۵٫۳ %
۷- سیدحسن خمینی، ۴۳ رای، معادل ۳٫۳ %
۸- علی لاریجانی، ۲۸ رای، معادل ۲٫۲ %

لینک نظرسنجی به صورت نمودار

—————
ان شاءالله به زودی تحلیل خودم را از این نظرسنجی با توجه به ایراداتی که به آن وارد است در ذیل همین پست ارائه خواهم کرد.

چرا باید به گزینه ای همچون «مرتضی آقاتهرانی» برای ریاست مجلس آینده فکر کرد؟

حدود شش ماه پیش، در کامنتی خطاب به جنابِ «حسن روزی طلب»، از تحریریه سایت رجانیوز و نزدیک به «جبهه پایداری» چنین نوشتم:
«امثال شما دوستان با یک دو راهی تاریخی مواجهید: شما یا به جبهه متحد می پیوندید که به معنی خداحافظی و پشت کردنتان به آرمانهای عدالتخواهانه ۱۳۸۴ است یا به آرمانهایتان پایبند می مانید (چه با احمدی نژاد و مشایی، چه بدون آنها) که متهم می شوید به انحراف و در این صورت باید آماده برخوردهایی از آن جنس که دیروز در روزنامه ایران اتفاق افتاد باشید.»
خوشبختانه این دوستان راه دوم را برگزیدند و دیدیم که با چه جنس رفتارهایی مواجه شدند: اخراج «محمدمهدی تهرانی» (عضو تحریریه رجانیوز) از بسیج دانشجویی به خاطر حمایت از جبهه پایداری، بازداشت «محمدسعید ذاکری»، دبیر سیاسی هفته نامه ۹ دی، فیلترینگ همزمان چند سایت نزدیک به جبهه پایداری، تخریب چهره هایی همچون «مرتضی آقا تهرانی»، «روح الله حسینیان» و «مهدی کوچک زاده» و متهم شدن مکرر جبهه پایداری به انحراف و تفرقه افکنی در رسانه های جریان حامی جبهه متحد و…
حدس من این است که دوستان جبهه پایداری، از نتایج انتخابات مجلس در تهران چندان راضی نیستند. بنده، ضمن اینکه از مشخص شدنِ میزان محبوبیت آنها که فکر می کردند احمدی نژاد را تلاش آنها در سال ۱۳۸۴ روی کار آورده است خوشحالم (امثال روانبخش و سقای بی ریا؛ خوش خیالانی که آنقدر از رای آوری خود مطمئن بودند که پایگاه اجتماعی خود، یعنی قم یا مثلا یزد را رها کرده بودند و از تهران کاندیدا شده بودند!) و با وجودِ انتقادات و دلخوری شدیدی که از دوستان پایداری دارم، لازم است این تبریک را خدمت آنها عرض کنم که نتایج انتخابات، علی رغم خودفریبی های جبهه متحد، در مجموع به معنیِ پیروزی جبهه پایداری است. کافی است به این فکر کنیم که در صورتِ پیوستن جبهه پایداری به جبهه متحد اصولگرایان، چه سهمی از فهرست ۳۰ نفره جبهه متحد به آنها داده می شد؟ فکر نمی کنم این سهم، در خوشبینانه ترین حالت، چیزی بیشتر از ۳، ۴ کاندیدای اختصاصی می بود. در صورتی که از ۳۰ نفر کاندیدای راه یافته به مجلس از حوزه تهران، ۱۱ کاندیدا، جزو کاندیداهای اختصاصی جبهه پایداری (کاندیداهای اختصاصی مرحله اول وگرنه در مرحله دوم، به دلیل کمبود کاندیدا، دو کاندیدای جبهه پایداری به فهرست جبهه متحد اضافه شدند) هستند که با احتسابِ پنج کاندیدای مشترک با جبهه متحد، به ۱۶ نفر می رسند. تازه این در شرایطی است که تبلیغات میلیاردیِ شهری در حوزه تهران، در قبضه جبهه متحد بود و تبلیغاتِ شهری جبهه پایداری نسبت به جبهه رقیب در حد صفر بود.

ادامه دارد

نه لاریچانی، نه حداد (قسمت دوم و پایانی)

———–

توجه خوانندگان وبلاگ به مجموعه لینکهای زیر و اطلاع داشتن آنها از اینکه امثالِ فدایی و سایت م، پشتشان به کدام کانون (منظورم به طور خاص سپاه نیست گرچه با یکدیگر نزدیکی و همپوشانیهایی دارند) گرم است که صرفنظر از درستی یا غلطی حرفشان، می توانند بدون واهمه به حکم رهبری هم تعریض کنند، کار بنده را در نوشتن قسمت بعدی این نوشته آسان تر می کند. 

لینکهای مرتبط:
حداد عادل به عنوان نماینده کدام طیف، قالیباف را به شهرداری تهران رساند؟
حداد عادل: دکتر زاکانی (رئیس ستاد قالیباف در سال ۱۳۸۴) به معنای واقعی کلمه، نماینده مردم است
حمایت تمام قد حداد از زاکانی و فدایی
فدایی: ریاست دو برادر بر دو قوه به مصلحت نیست
احمدی نژاد: اگر واقعا جراتی هست دو کلمه به بقیه بگویید تا بفهمیم جوانفکر چه می کشد!